ณ ที่ที่หนึ่ง
เรา กำลังอยู่ในสภาวะ "คนเดียว"
เราเสียความรู้สึก กับนิสัยเสียๆของตัวเอง กับการกระทำของตัวเอง
เราเสียใจ กับสิ่งที่เราทำให้คนๆนึงต้องเสียใจต้องร้องไห้เพราะเรา
เราเองก็เสียใจมากเหมือนกัน
ณ ตอนนี้
เราเหงามากมาย
เราเหนื่อยมาก
เราหมดแรง
เราหยุด
เราพอ
ขอบคุณคนดีๆที่เข้ามาในชีวิต
ทั้งที่ดีแต่เรากลับเลือกที่จะเป็นแบบนี้
ขอโทษจริงๆ
อะไรที่ใช่ มันก็ ใช่
อะไรที่มันไม่ใช่ มันก็ ไม่ใช่
..........................*
แต่มันก็มีหลายๆอย่างมาห้ามและมาเตือนสติเราอยู่ลึกๆเสมอ
มนุษย์โลกเราเรียกมันว่า "เหตุผล"
เรากำลังคิดว่า ทำไม ??
ความรู้สึกดีๆมากมายที่บริษุทธิ์ปราศจากความความโกหกทั้งเพ
มันถึงแพ้ คำว่า เหตุผล ??
แต่มันอาจจะเป็นความคิดความรู้สึกของคนๆเดียว
ไม่ใช่ความรู้สึกของทั้งคนสองคนก็ได้มั้ง,,,
..........................*
ฉันมีอดีตมากมาย
ฉันไม่ได้มีชีวิตที่สวยงาม
ฉันไม่ใช่คนดีเลิศเลอ เพอร์เฟ็ก
ฉันไม่ได้งดงามเหมือนที่ทุกคนเข้าใจ
ฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาๆคนนึงเท่านั้น
..........................*
จะมีไหม ?
จะมีซักคนไหม
คนที่เข้าใจ ในตัวฉัน และสิ่งที่ฉันเป็น
จะมีซักคนไหม
คนที่คอยอยู่ข้างๆฉัน ทุกเวลา ทุกความรู้สึก
จะมีซักคนไหม
ที่ยอมรับในอดีตรที่ผิดพลาดและไม่สวยงามของฉัน
จะมีซักคนไหม
คนที่รักฉันจริง รักฉันมากมาย และเค้าก็เป็นคนของฉันจริงๆ
จะมีซักคนไหม ที่ยอมรับในตัวฉัน
ยอมรับคนธรรมดาคนนี้ได้ด้วยใจ และอยากจะปกป้องดูแลฉันจริงๆ
จะมีซักคนไหม
ที่ไม่ได้เข้ามาในชีวิตฉัน เพราะหวังอะไรบางอย่างที่มันไม่ใช่ตัวฉันเลย
จะมีซักคนไหม ที่จะรับได้ในสิ่งที่ฉันมี
ที่มันอาจจะไม่ได้มากมายเหมือนเวลาที่ใครข้างนอกหลายๆคนคาดหวังจากฉัน
..........................*
